Maryla Rodowicz, legendarna polska piosenkarka, oraz zmarła w 1997 roku Agnieszka Osiecka, jedna z najwybitniejszych poetek i tekstopisarek w Polsce, przez wiele lat były bliskimi przyjaciółkami. Ich relacja, oparta na wspólnej miłości do muzyki i sztuki, była warta podziwu, jednak z upływem czasu zaczęła się ochładzać.

Według słów Maryli, ich przyjaźń kwitła od 1972 do 1980 roku, kiedy to Rodowicz zaczęła zakładać rodzinę. Zmiany w życiu osobistym Maryli, takie jak narodziny dzieci, sprawiły, że ich kontakty stały się rzadsze. "Agnieszka przychodziła do mnie, ale ja musiałam zadbać o dzieci, więc czasami było jej nudno. Mówiła: 'Czemu nie pójdziesz ze mną na imprezkę?' – wspomina Rodowicz. Taki brak dzielenia się radościami i troskami przyczynił się do ochłodzenia ich relacji.

Ich historia to nie tylko anegdoty o przyjaźni, ale też intensywna współpraca twórcza. Osiecka pisała teksty do wielu przebojów Maryli, a jej wiersze charakteryzowały się unikalnym stylem i głębią. "Agnieszka posiadała niesamowity warsztat, potrafiła tworzyć nieoczywiste rymy, które nadawały jej utworom wyjątkowego charakteru" - mówi Rodowicz, podkreślając, jak wielki wpływ miała Osiecka na jej karierę.

Jeden z najważniejszych momentów we współpracy obu artystek miał miejsce, gdy Osiecka napisała tekst do utworu "Niech żyje bal", który stał się jednym z symboli polskiej muzyki rozrywkowej. Choć Agnieszka poprawiała teksty Maryli, w tym jednym przypadku stwierdziła, że jest idealny i nie potrzebuje zmian.

Mimo że Agnieszka Osiecka odeszła, jej twórczość jest nadal żywa. Maryla Rodowicz posiada wiersze napisane odręcznie przez Osiecką, które jeszcze nie zostały opublikowane, co może być powodem do radości dla fanów obydwu artystek. W miarę jak Maryla kontynuuje swoją karierę, wspomnienia o wspólnych chwilach z Osiecką oraz jej wpływ na polską kulturę nie przestają być aktualne.

"Myślę, że żadna inna poetka nie będzie w stanie dostarczyć takiej twórczości jak Agnieszka" - podsumowuje Rodowicz w rozmowie, zdradzając, jak wielka była inspiracja, jaką czerpała z ich relacji. Historyczne współprace oraz ich skomplikowane, ale piękne przyjaźnie pozostawiły piętno w polskiej sztuce, które będzie trwało przez pokolenia.