We wtorek Komitet Noblowski ogłosił, że laureatami tegorocznej Nagrody Nobla zostali John J. Hopfield oraz Geoffrey E. Hinton "za fundamentalne odkrycia i wynalazki, które umożliwiają uczenie maszynowe za pomocą sztucznych sieci neuronowych". Choć obaj naukowcy mają zasługi w rozwoju technologii, pojawił się również polski wątek, który sprawia, że ich sukcesy są jeszcze bardziej wyjątkowe.

Jak informuje płocka kuria, niedawno odnaleziono dokumenty, które będąc w diecezjalnych archiwach, ujawniają rodzinną przeszłość Hopfielda. Okazuje się, że jego ojciec, Józef Chmielewski, urodził się 17 marca 1891 roku w Płocku, gdzie również został ochrzczony. Jego matka, Konstancja, była również znaną fizyczką. Oboje rodzice mają znaczący wpływ na naukową karierę swojego syna, oddając się pasji do fizyki.

Rodzina Chmielewskich wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych, gdzie Józef zmarł w 1953 roku. Jak podkreśla organizacja "Research in Poland", wszelkie biografie Hopfielda zaznaczają jego polskie pochodzenie, co czyni go symbolicznym ambasadorem polskiej nauki na arenie międzynarodowej.

John Joseph Hopfield urodził się już w USA, w Chicago, 15 lipca 1933 roku. Kontynuując rodzinną tradycję, poświęcił swoje życie fizyce. Po uzyskaniu licencjatu z fizyki na Swarthmore College w 1954 roku, a następnie doktoratu na Uniwersytecie Cornella w 1958 roku, rozpoczął pracę w Laboratoriach Bella w Murray Hill. Jego kariera naukowa obejmowała różne uczelnie, a w 1997 roku został profesorem na Uniwersytecie Princeton.

Ciekawostką jest również to, że nazwisko "Hopfield" może być luźno związane z "Chmielewski", co dodaje uroku wątkowi związanym z polskim pochodzeniem noblisty.

Co więcej, Rok 2024 przyniósł również inną nowinę – nagroda Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny została przyznana Gary'emu Ruvkunowi i Victorowi Ambrosowi, których ojciec, pochodzący z Polski, emigrował do USA tuż przed II wojną światową.

Oczekuje się, że odkrycia naukowców przyczynią się do dalszego rozwoju wiedzy o mikroRNA, czyli krótkich, niekodujących cząsteczkach RNA, które mają kluczowe znaczenie w regulacji ekspresji genów. To z kolei zrewolucjonizuje nasze zrozumienie mechanizmów molekularnych w procesach rozwoju, a także w chorobach, które dotykają ludzkość.

Polska nauka ma powody do dumy, a cudowne osiągnięcia Polaków w dziedzinie nauki na arenie międzynarodowej stają się coraz bardziej widoczne! Czy nowe odkrycia przyciągną jeszcze większą uwagę do polskich osiągnięć w dziedzinie nauki?