Czy kiedykolwiek zastanawiałeś się, jak technologia może wpłynąć na to, co dzieje się z nami po śmierci? Wizjonerzy, tacy jak Charlie Brooker, przedstawili nam koncepcję ożywiania bliskich w pierwszych sezonach „Czarnego lustra”, pokazując zaawansowane technologicznie możliwości, które na razie pozostają w sferze science fiction. Obecnie jednak, dzięki rozwojowi sztucznej inteligencji, nasza nieśmiertelność może stać się bardziej realna niż kiedykolwiek wcześniej.

Choć do stworzenia idealnej imitacji ludzkiej powłoki nadal nam daleko, technologia pozwala nam na imitowanie naszych cech osobowości. W dobie internetu, w którym każdy z nas pozostawia cyfrowy ślad, możemy zastanowić się, co to oznacza dla naszej pamięci i sposobu, w jaki będziemy pamiętani.

Rok temu podczas FinTech Festival w Singapurze doświadczyłem technologii, która pozwala na przekształcenie się w dowolną znaną osobę na ekranie, z możliwością mówienia jej głosem w wielu językach. Kiedy AI analizuje dane na temat danej osoby, może rekreować jej unikalny styl mówienia oraz zachowanie. Problem w tym, że ta technologia nie jest w pełni regulowana prawnie, co rodzi wiele pytań o etykę i autentyczność.

Jak to jest możliwe, że możemy stworzyć doskonałą (cyfrową) kopię siebie? Zgromadzone dane w postaci zdjęć, filmów i wpisów w sieci mogą stanowić fundament naszej cyfrowej tożsamości. Jednak, co się stanie z tymi danymi? Czy będą one używane z szacunkiem, czy może w sposób, który naruszy naszą prywatność?

AI jest narzędziem, które może wspierać nas w dalszym tworzeniu naszej osobowości w sieci – lecz musimy być świadomi, że nasze online życiorysy mogą być w dowolnym momencie wykorzystywane lub nadużywane. Obecnie, wiele danych, które udostępniamy w sieci, w końcu trafia do firm zajmujących się analizą danych, co prowadzi do tworzenia profili o nas w celach marketingowych.

Nie możemy również zapominać o tym, jak wiele rodzin w Polsce posiada jedynie kilka zdjęć lub pamiątek po swoich przodkach. W erze cyfrowej każdy z nas zostawia po sobie znacznie większą ilość informacji – dlatego warto zastanowić się, jakie to będzie miało konsekwencje w przyszłości. Jaka wersja nas, z jakich lat, przetrwa do kolejnych pokoleń dzięki naszym materiałom?

Niemniej jednak, warto zwrócić uwagę na to, że jesteśmy na progu nowego typu nieśmiertelności; gdzie wirtualne kopie nas mogą żyć, ubierając się w różne osobowości i wspomnienia. Wyjątkowym przykładem tego jest odcinek „San Junipero” z serialu „Czarne lustro”, gdzie cyfrowe dusze zmarłych mogą na wieki żyć w stworzonej przez siebie przestrzeni. Choć wciąż wydaje się to odległe, dzisiejsze technologie nie są daleko od tej wizji.

W miarę jak technologia sztucznej inteligencji staje się zaawansowana jak nigdy, musimy zastanowić się nad jej wpływem na nasze życie, pamięć i ostateczny sens nieśmiertelności. Jakie będą nasze przyszłe wspomnienia? Oby były one tworzone z miłości i szacunku, ponieważ w końcu to my sami decydujemy, jak chcemy być zapamiętani.