Polacy stają wobec trudnej rzeczywistości

Sytuacja Polaków na Islandii jest daleka od idyllicznego obrazu. Choć mieszkańcy tej wyspy uchodzą za otwartych i tolerancyjnych, liczby mówią same za siebie. Badania przeprowadzone w 2021 roku przez Eyrún Eyþórsdóttir i Evę Maríę Ingvadóttir z Uniwersytetu w Akureyri ujawniają, że niemal 70% Polaków na Islandii doświadcza dyskryminacji i nienawiści z powodu swojego pochodzenia. Ponadto 20% z 989 ankietowanych miało do czynienia z różnymi formami ataków motywowanych nienawiścią, niekiedy wielokrotnie.

Przykłady są druzgocące - jedna z badanych przyznała, że usłyszała: „Nikt cię tu nie chce, lepiej wróć do domu”.

Jakie są źródła tej niechęci?

Przyczyny dyskryminacji Polaków na Islandii są złożone. Duża część problemu wynika z obojętności migrantów wobec islandzkiej kultury oraz tendencji do izolowania się w swoich społecznościach. Często zarzuca się im, że unikają nauki języka islandzkiego i komunikują się w swoim ojczystym języku lub angielskim, mimo dostępnych programów nauczania islandzkiego, które są niemal za darmo.

To zjawisko jest nie tylko kwestią językową. Islandczycy zauważają, że Polacy i inni migranci często nie interesują się lokalną kulturą, co prowadzi do społecznego dystansu. Rodzice często nie nauczają swoich dzieci języka islandzkiego, co kończy się dyskryminacją w edukacji i dalszymi problemami w integracji ze społeczeństwem.

Michał Horodyski, w swoim ostatnim felietonie dla Wysokich Obcasów, podkreślił, że jedynie ci imigranci, którzy wykazują chociażby minimalną chęć asymilacji, mają szansę na lepszą pracę i akceptację w społeczeństwie.

Kto jest odpowiedzialny za tę sytuację?

Czy to być może wina obu stron? Jak z tego wyjść? Temat ten wymaga zdecydowanie większej uwagi ze strony zarówno władz, jak i samych Polaków, którzy muszą zastanowić się nad swoim podejściem do życia w nowym kraju.